Wet van Moore

Tekst:
Peter Hauwert, 2016
Compositie:
Rutger van Oel
Het was voor de Nintendo en na de Commodore
Ik zal 6 zijn geweest, ik weet het nog goed hoor
Een 386, met MS-DOS
Het had een twee-kleuren-scherm maar wat gingen wij los
Geluiden waren bliepjes, de graphics waren lelijk
Met zijn tweeën op een toetsenbord heette multi-player
Vanaf Sokoban zat ik vast aan het beeld 
Het was tweedimensionaal maar het was helemaal oké

Het was simpel genoeg
Maar ik vond het goed	
Het was nog niet zo mooi
Maar ik viel ten prooi

Floppy’s kopiëren, kon je zelf installeren 
De spellen waren leuk, maar niet alleen voor amuseren
Leerde Engels van King’s Quest 4 en Loom, 
Emotioneel gevormd door Leasure Suit Larry en Doom
Oh ik kan er van genieten, al die spellen van toen
Goede gameplay is het enige dat er toe doet
Een kinderhand is gauw gevuld dat is zeker waar
Maar vóór het internet er was, heb ik me wreed vermaakt

W, A, S en D
Ik speelde het alleen of mijn broertje deed mee
We groeiden op met Wolfenstein 3D, 
Met platforms en puzzels, alleen op PC 
Tandy, Hercules, VGA  
config.sys werd achterhaald
Nu blijf ik upgraden maar waarvoor? 
Less Is More!

En Nintendo dan, waar zit die in je verhaal?
Ik heb er veel op gespeeld, maar heb er nimmer voor betaald
Huren, lenen, nooit kopen, want ik had al een pc, 
Met Mortal Kombat, Wacky Wheels, en natuurlijk Dune 2
De uren die we maakten met Zeliard en MegaMan
Nog zonder CD-ROM maar bakken 5 ¼ als backup plan
Vooruitgang willen stoppen dat is vechten met de feiten
Maar toch kan ik terugverlangen naar die oh zo mooie tijd

W, A, S en D
Ik speelde het alleen of mijn broertje deed mee
We groeiden op met Wolfenstein 3D, 
Met platforms en puzzels, alleen op PC 
Tandy, Hercules, VGA  
config.sys werd achterhaald
Nu blijf ik upgraden maar waarvoor? 
Wet van Moo—oo—oo—oo—oore!